Sonuç: Yıllık görülme sıklığı 100.000 kişi yılı başına 68,6 olan izole ÖÇB yırtıkları yaygın bir ortopedik yaralanma olmaya devam etmektedir. Erkek ve kadın hastalarda yaşa özel insidans eğilimlerindeki farklılıklar, potansiyel olarak lise ve üniversite yılları boyunca spora katılım kalıplarındaki farklılıkları yansıtıyor olabilir. Zaman içinde ÖÇB rekonstrüksiyon oranındaki önemli artış, değişen cerrahi endikasyonları veya hastalar arasında ÖÇB hasarından sonra yüksek düzeyde aktiviteye dönme konusundaki artan isteği yansıtıyor olabilir.

Sonuçlar: 15 yaşın üzerindeki genç Avustralyalılarda ön çapraz bağ rekonstrüksiyonlarının artan insidansı endişe vericidir. En büyük risk altındaki kişiler 20-24 yaş arası erkekler ve 15-19 yaş arası kadınlardır; Yeniden yapılanma oranı en hızlı şekilde 5-14 yaş grubunda artıyor. Revizyon oranları, birincil rekonstrüksiyonlara göre daha hızlı artıyor.

Sonuçlar: ÖÇB cerrahisi son 50 yılda önemli ölçüde gelişmiştir. İlk başta bu, ekstra eklem prosedürlerinin yetersizliği ve ön çapraz bağın yeniden yapılandırılması ihtiyacının farkındalığını içeriyordu. PT'nin kullanımı ilk başta zordur ve fasya lata veya ekstansör mekanizmaların kullanıldığı rekonstrüksiyon popüler hale gelir. Serbest PT greftin kullanılması hiyerarşiyi bozar ve “altın standart” haline gelir. Sık görülen ikincil ağrı problemleriyle ilgili nedenlerden dolayı, bazı cerrahlar yavaş yavaş diz arkası kirişlerine doğru yönelmektedir. Çift demet tekniğine geçiş, ön çapraz bağ anatomisinin daha iyi anlaşılmasıyla bağlantılı bir gelişmedir. Tüm bu evrim ACL'nin biyomekaniğine dayanmaktadır. 2000 yılından başlayarak biyolojik ve mekanik bir kavram ortaya çıkıyor. Değerlendirilme yolundadır ve genç cerrahlara uzun yıllar boyunca fikir verecek ilginç bir evrimsel yol izlemektedir.

Sonuç: Bu, ÖÇB'nin femoral yapışma noktasından orta kısmına kadar şerit benzeri yapısını tanımlayan ayrıntılı bir anatomik çalışmadır. Önemli bir nokta, ACL'nin yüzey fibröz membranının dikkatlice çıkarılmasıydı. Kemikli femoral yerleşiminden toplam 2-3 mm uzakta olan ACL, AM ve PL demetleri arasında net bir ayrım olmaksızın düz bir şerit oluşturdu. Şerit, posterior femoral korteksin tam devamlılığı içindeydi. Düz bağın bulguları, femoral ÖÇB ayak izi, orta madde ÖÇB rekonstrüksiyonu ve greft seçimine gelecekteki yaklaşımı değiştirebilir.

Önceki anatomik çalışmalar, tibial ön çapraz bağ (ACL) ekleme yerinin, anteromedial (AM) ve posterolateral (PL) demetlerin ekleme yerlerini içeren oval şekilli olduğunu tanımladı. Bununla birlikte, yakın zamanda çeşitli anatomik ve histolojik kadavra çalışmaları, interkondiler sırt boyunca uzun fakat düz doğrudan femoral ACL yerleşimi ile ÖÇB'nin düz ve "şeride benzer" bir ara maddesini bildirmiştir. Bu ilginç bulgulara dayanarak, bu anatomik kadavra çalışmasının amacı tibial ÖÇB yerleşiminin makroskobik görünümünü araştırmaktı.

Son zamanlarda ön çapraz bağın (ACL) femoral yapışma yerinden ara maddeye kadar olan konfigürasyonunun düz olduğu bulundu. Bunun anatomik ÖÇB rekonstrüksiyonu üzerinde önemli bir etkisi olabilir.

Sonuç: Bu çalışma, orta madde liflerinin ve yelpaze benzeri uzatma liflerinin anatomik ve histolojik karakterini açıklığa kavuşturdu ve her iki iki farklı lifle ilgili gelecekteki klinik ve biyomekanik çalışmalar için kritik bilgiler sağladı. Özellikle ACL rekonstrüksiyonu için, her bir fiber demetinin femoral ve tibial uçlarında bir tünel oluşturarak doğal yelpaze benzeri uzatma fiberlerini yeniden yapılandırmak zordur, ancak orta maddeli fiberler bu tür prosedürlerle yeniden yapılandırılabilir.

Anatomik kemik tüneli yerleşimi için tibial ACL yerleştirmesinin artroskopik yönelimi önemlidir. Oryantasyon için en iyi bireysel dönüm noktası ACL kütüğünün kendisidir. Diğer önemli noktalar lateral menisküsün ön boynuzu, transvers (intermeniskal) bağ, medial ve lateral tibial omurga ve lateral menisküsün arka boynuzudur. Bu işaretler, ACL kalıntılarının eksik olduğu revizyon cerrahisinde özellikle önemlidir.

Sonuç: Geçtiğimiz 10 yılda, ÖÇB'nin doğal anatomisine olan ilginin yenilenmesi, rekonstrüksiyon tekniklerinin anatomik olmayan tekniklerden daha anatomik tekniklere doğru ilerlemesini kolaylaştırmıştır. Ayrıca, çift paketli ACL rekonstrüksiyonu, ACL'nin doğal anatomisini ve fonksiyonunu daha yakından restore etmenin potansiyel bir yolu olarak da popüler hale geldi. Bugüne kadar, tek ve çift demet rekonstrüksiyon tekniklerini karşılaştıran çok sayıda çalışma yapılmıştır, ancak bir tekniğin diğerine üstünlüğünü gösteren çok az kanıt vardır.25 Daha yeni çalışmalar, her hastanın doğal yerleştirme bölgesinin boyutu, çentik boyutu ve şekli gibi farklı anatomik özelliklerine dayalı olarak ÖÇB rekonstrüksiyonunu bireyselleştirmeye odaklanmıştır. Son olarak araştırmacılar, diz eklemi hareketi ve temas mekaniğinin kesin bir değerlendirmesini sağlamak için in vivo kinematik gibi objektif sonuç ölçüm araçlarına yöneldiler. ÖÇB cerrahisinde devam eden araştırmalar ve uzun vadede osteoartritin potansiyel ilerlemesini etkileyen faktörler, gelecekte bu olası riski önlemek için anlayışın ilerletilmesi açısından önemlidir.

Sonuçlar: Bu makale, oval tüneller oluşturmak için oval dilatatörler ve medial portal hedefleyicileri kullanan bir ÖÇB rekonstrüksiyon tekniği sunmaktadır. Bu oval tüneller yerleştirme bölgesinin anatomisine yuvarlak tünellerden çok daha yakındır.

Sonuç: Tibial ACL orta maddesi ve tibial "C" şeklindeki ekleme düzdür ve bir "şeride" benzemektedir. "C"nin merkezi, lateral menisküsün ön kökünün kemikli yapışma yeridir. Merkezi veya PL ekleyen ACL lifleri yoktur. Anatomik ÖÇB rekonstrüksiyonu bu nedenle düz bir greft ve tek demet için anteromedial kemik tüneli ve çift demet için ek bir posteromedial kemik tüneli ile "C" şeklinde tibial ayak izi rekonstrüksiyonu gerektirebilir.

Özet: Ön çapraz bağ (ÖÇB) rekonstrüksiyonu yaygın olarak yapılmaktadır ve uzun yıllardır yapılmaktadır. Buna rağmen ön çapraz bağ anatomisine ilişkin tünel yerleşimi gibi teknik detaylar hala tartışma konusudur. Bu yazıda ACL anatomisinin düz şerit konseptini ve bunun klinik uygulamayla olan ilişkisini tanıtıyoruz.

Sonuç: Bu çalışma, ÖÇB'nin C şeklindeki tibial yerleşimini makroskobik olarak doğrulamaktadır ve histolojik olarak sinovyal dokunun, ayak izinin büyük bölümünü dolduran dolaylı bir giriş olduğunu göstermektedir.